Tag: negativiteit

Stiefouders zijn ook gewoon mensen

Stiefouders zijn ook gewoon mensen

Als je mij al langer volgt dan weet je dat ik de trotse eigenaar ben van een stiefdochter, beter bekend als Miss Puber Dude. En als je mij nog niet zolang volgt dan denk je nu misschien; huh, is ze dan niet jouw dochter? Om daar gelijk even goed op te reageren.. Officieel genomen is ze dus niet mijn dochter. Ik behoor tot de groep, die vaak niet zo positief gezien word, van stiefouders. Maar, ja een hele dikke maar, dat betekent niet dat ik haar niet als mijn eigen dochter zie en het betekent al zeker niet dat het niet voelt alsof ze mijn dochter is.

Stiefouders, iedereen vind daar wel wat van.

Ik heb stiekem echt een hekel aan het woord stiefouders. Het heeft zo’n negatieve ondertoon. Het klinkt ook gewoon alsof je als stiefouder de pech had dat die leuke vent of leuke vrouw al een kind had. En dat je dat kind er maar gewoon bij moet nemen. Hallo bullshit! Er zullen helaas vast wel mensen zijn die minder blij zijn dat ze naast hun nieuwe liefje er ook een kind bij krijgen. Maar als ik even naar mijzelf kijk.. Ik heb Nadia nooit als “oh ja die krijg ik er ook bij” gezien. In tegendeel zelfs. Vanaf dag 1 ben ik al stapelgek haar. Maar hoe positief dat ook is, het zorgt ook gelijk voor veel weerstand. 

 

“Altijd het kind van een ander, nooit een kind van haarzelf”

 

Bovenstaande opmerking klinkt misschien wel bekend voor andere stiefouders. Deze opmerking heb ik heel vaak gehoord. En dat is gewoon een kut opmerking! Want wat schiet je er mee op om zoiets kwetsends te zeggen? Een stiefouder zijn is sowieso al niet altijd even leuk en dit soort opmerkingen maken dat dus echt niet beter. Andere opmerkingen die je als stiefouder toch wel vaak krijgt is; waar bemoei jij je mee? Het is jouw kind niet! Newsflash!! Dat weten wij zelf ook wel hoor, daar hoef je ons echt niet aan te herinneren!

Gelukkig zijn er ook positieve opmerkingen. Er zijn namelijk ook mensen die het mooi vinden om te zien dat jij als stiefouder zo goed voor het kindje van je partner zorgt. Voor mij persoonlijk is het vanzelfsprekend en ik hoef daar ook echt geen complimenten over, al is het soms best fijn om te horen dat ik het goed doe 😉 

Relatie met de andere ouder.

Het komt zo af en toe voor  dat de relatie met de andere ouder super goed is, maar helaas is dat vaak niet zo. En dat is op zich helemaal niet zo vreemd. Het is, zeker in het begin, niet makkelijk om te zien dat er iemand anders een grote rol in het leven van jouw kindje krijgt. En dat kan best voor discussies en wrijving zorgen bij zowel de ouders en de nieuwe partners. Daarom is het belangrijk om elkaar de ruimte te geven en altijd het beste voor het kind voor ogen te houden. Mijn eigen ervaring is dat het vaak “omstanders” zijn die olie op het vuur gooien, waardoor een functionele relatie tussen ouders en stiefouders soms niet mogelijk is.

Gelukkig kan ik zeggen dat ik nu een goede functionele relatie heb met de moeder van Nadia en haar partner. Want echt, het is zo prettig dat er gewoon gepraat kan worden als er iets is. En dat alles eigenlijk gewoon goed overlegd kan worden. Dat is vooral voor Nadia fijn en het geeft haar ook de duidelijkheid die ze nodig heeft. Zo ben ik bijvoorbeeld ook aanwezig bij gesprekken op school samen met Daniel en Nadia’s moeder. Waarom ik daar bij ben vraag je jezelf misschien af, dat is heel simpel. Als er wat speelt op school wil ik dat ook graag weten. Niet omdat ik per se overal van op de hoogte wil zijn, maar als haar iets dwars zit waar ze over wil praten is het wel zo prettig dat ze dat met mij kan doen. 

Relatie met het kind.

Het ligt natuurlijk een beetje aan de leeftijd van het kind, maar soms is het voor stiefouders ook een hele opgave om een band op te bouwen met het kind. Ik heb hier zelf nooit problemen mee gehad, aangezien Nadia nog heel erg jong was. En ik denk dat het ook heel erg geholpen heeft dat ik haar altijd heb verteld dat ze een mama heeft, een papa heeft én een Eva heeft. Ze heeft mij ook nooit mama hoeven noemen, want ze heeft een mama. Ik heb het altijd belangrijk gevonden dat ze wist dat er een verschil zat tussen mij en haar moeder (zoals ik al zei, Nadia was nog heel erg jong).

Ondanks dat er best momenten zijn geweest dat het wat lastiger ging, heb ik altijd een goede band met Nadia gehad. Toen ik zwanger was van Alyssa hebben wij Nadia hier extra goed bij betrokken en veel met haar gepraat. Want ze vroeg zich wel af of zij grote zus zou worden, omdat zij een andere mama heeft. En of ik haar nog wel lief zou vinden als haar zusje geboren was. 

Vooral het laatste punt vond ik lastig. Want ook al word er altijd gezegd dat je net zo veel van een tweede kind zal houden, het is toch anders. Ik was ook echt wel even bang dat ik onbewust onderscheid zou gaan maken tussen de twee meiden. Ja, ook dat is iets waar een stiefouder mee worstelt! Gelukkig heb ik nooit een verschil gemerkt in de liefde die ik voor allebei voel. Ik heb Nadia ook wel eens gevraagd of ze het idee heeft gehad dat ik anders tegen haar doe dan tegen haar zusje. Gelukkig heeft zij dat idee ook nooit gehad. Ik heb haar ook meerdere malen uitgelegd dat er maar 1 verschil is tussen hun twee. Dat verschil is dat Alyssa uit mijn buik komt en Nadia niet. 

Stiefouders zijn ook gewoon mensen.

Ja, wij stiefouders zijn ook maar gewoon mensen. Wij weten dat wij niet altijd geaccepteerd worden als ouder, terwijl we dat wel gewoon zijn. Wij weten ook heel goed dat veel mensen uit principe een mening over ons hebben, een mening die vaak niet zo positief is. Maar weet je, wij willen net als iedereen het beste voor het kind en willen er alles aan doen om het kind te steunen, te begeleiden en te helpen. En wat misschien nog wel het belangrijkste is, wij houden van het kind alsof het ons eigen kind is ♥

 

Wat vind jij van de negativiteit die er vaak hangt rondom het stiefouderschap?

 

Volg je mij al op social media? Je kunt mij vinden op FacebookInstagram en Twitter