Gastblog Daniel Trapman Fotografie
Lifestyle

Interview | Daniel Trapman Fotografie aan het woord.

Herinneren jullie nog het artikel dat ik schreef over mijn privéfotograaf? Sinds kort is hij niet meer alleen mijn privéfotograaf, hij is sinds augustus officieel voor zichzelf begonnen als fotograaf. En aangezien er in mijn artikelen nog wel eens foto’s die door hem gemaakt zijn verschijnen, leek het mij leuk om hem eens goed aan jullie voor te stellen. Dus meet Daniel Trapman van Daniel Trapman Fotografie.

Even voorstellen.

Mijn naam is dus Daniël Trapman geboren in ’78 te Vlissingen. Ik woon nu al zo’n 19 jaar in het mooie Middelburg. Getrouwd dus met Miss Dude herself en papa van 2 draken van kinderen.

Ben je altijd al geïnteresseerd geweest in fotografie?

Dit is zo’n beetje ontstaan op mijn 14e denk ik. Ik vond een oude polaroid camera op zolder en ben daarmee aan de slag gegaan. Ik was altijd al gek op geschiedenis en de foto’s die daar bij hoorden. Later vond ik nog een Agfa Optima. Hier heb ik heel wat mee gefotografeerd. Waar er in de polaroid een filmcassette ging, ging er in deze een rolletje. En vanaf dat moment ben ik me meer gaan verdiepen in fotografie. Het werd helemaal aangewakkerd toen ik bij een concert in de Zeelandhallen van de Golden Earring was met in het voorprogramma Anouk. Dit was rond 1995 of 1996 meen ik. Ik had de Agfa meegenomen en stond helemaal vooraan. De foto’s die ik daar maakte waren waanzinnig. Helaas zijn deze verloren gaan tijdens een verhuizing.

Wat heb je allemaal gedaan voordat je de stap nam om voor jezelf te beginnen als fotograaf?

Ik heb diverse werkzaamheden gedaan, zoals werken in de schoonmaak, havenwerk, beveiliger en chauffeur. En alles wat er tussenin zit. In al die jaren had ik al diverse plannen geschreven voordat ik uiteindelijk besloot om voor mezelf te beginnen. Diverse malen mijn plannen in de koelkast gezet om er na een jaar weer na te kijken. Ook diverse cursussen en workshops gedaan om mezelf te ontwikkelen, no pun intended, als fotograaf. Nu vond ik de tijd rijp om voor mezelf te beginnen.

Wat vond je het moeilijkste in het starten voor jezelf?

De angst. De angst om te falen, de angst om mijn camera aan de wilgen te hangen. De angst om niet genoeg mensen te portretteren om van rond te komen.

Wat voor fotograaf ben je?

Sommige zullen zeggen dat ik een allround fotograaf ben. Maar dat ben ik juist niet. Er zijn zoveel soorten fotografie dat je ze dan allemaal moet beheersen. Zo doe ik bijvoorbeeld geen sportfotografie. Puur vanwege het feit dat ik de techniek niet beheers. Om de klant en mezelf niet tekort te doen neem ik deze opdrachten ook niet aan.

Ik ben afscheidsfotograaf, portretfotograaf en fotograaf voor bijzondere gelegenheden. Denk hierbij aan huwelijken, 25 jarige huwelijken of het tekenen van een samenlevingscontract.

Waarom juist deze soorten van fotografie?

Afscheidsfotografie is een vorm die nog niet heel erg bekend is. Ik ben er van overtuigd dat foto’s mensen kunnen helpen bij het verwerken van hun verdriet. De meeste mensen wie ik sprak hadden hier nog nooit van gehoord. Ze vonden het jammer dat ze de uitvaart van hun geliefde niet hebben vast gelegd. Meer over deze vorm van fotografie is te vinden op mijn website.

Portretfotografie is leuk. Je kan hier zoveel creativiteit in kwijt. Het is 1 van mijn favoriete vormen van fotografie. En bijkomend voordeel….. nu wordt er ook eens naar mij geluisterd. 😉

Bijzondere gelegenheden. Ik vond bruiloft fotografie aanbieden zo afgezaagd. Ik dacht, ik trek het iets breder. Een huwelijk is bijzonder, dit doe je maar 1x. Sommige 2 en anderen zijn er verslaafd aan. Waarom niet iets aanbieden wat de mensen bijzonder vinden? Wat jij bijzonder vindt wil ik vastleggen. Je bent bijvoorbeeld 25 jaar in dienst bij je werkgever en er wordt een klein feestje gegeven ter ere van dit bijzondere feit. Wat is er dan op tegen om dit ook vast te laten leggen om er later nog eens op terug te kijken?

Welke foto is jouw favoriet?

Dit is een lastige. Ik heb meerdere favoriete foto’s. Deze liggen allemaal in een ander genre. Ik heb er twee uitgekozen:

 

 

Dit is een totaal onbedoelde expressie op het gezicht van Alyssa. Zij laat zich namelijk niet sturen als je haar vraagt een bepaalde pose aan te nemen.  Als zij het naar haar zin heeft, kan zij het uitschreeuwen van plezier. 

De andere foto is deze geworden:

 

Lange sluitertijden is heel leuk om te doen. Op de dag dat ik deze foto nam waaide het heel hard en de zee was behoorlijk ruig. Ik vind het prachtig om te zien hoe de woeste zee nu als een kalme mist over de palen gaat.

Wie is eigenlijk jouw favoriete fotograaf?

Ook hier heb ik er meerdere, maar ik zal me beperken tot 2 van mijn favorieten.

Op nummer 1 staat Platon. Platon is een britse fotograaf die voornamelijk presidenten en andere beroemdheden op de foto zet. Zijn werkwijze spreekt mij enorm aan omdat hij blijkbaar lak heeft aan de geldende fotografie regels. Zo kom je bijvoorbeeld foto’s van hem tegen die met een groothoek gefotografeerd zijn. Hierdoor krijg je wat vervorming wat een waanzinnig effect geeft. De eerste keer dat ik van hem hoorde was bij de documentaire “Abstract: The Art of Design”

Op nummer 2 staat de Zeeuwse fotograaf en kunstenaar Rem van den Bosch. Zijn serie “A muse a day” is een ware eyeopener. Nog voordat ik van Rem gehoord had was ik al tegen het gebruik van Photoshop om elke oneffenheid weg te halen. Een persoon mag zijn ware ik laten zien, en dat gaat niet als het portret geperfectioneerd wordt in Photoshop.
Rem van den Bosch laat in zijn serie echte vrouwen zien. Vrouwen zoals ze zijn, zonder te moeten voldoen aan een schoonheidsideaal.
Binnenkort volg ik een Masterclass portretfotografie bij hem.

Vertel eens iets over het project waar je nu mee bezig bent.

Ik ben bezig met een fotoserie over monumenten met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog op Walcheren. Hier wil ik een E-book over maken die ik gratis ter beschikking stel om te downloaden. Deze wil ik Januari 2019 afhebben. Aangezien ik nogal visueel ingesteld ben moet ik er af en toe afstand van nemen. Ik voel de wanhoop en het verdriet die die mensen gevoeld moeten hebben. In Middelburg op het station hangt er een plaquette die hieraan herinnert. Ik zie in gedachten hoe de mensen afgevoerd werden, niet wetende of zij nog ooit zullen terugkeren.

 

 

Tot slot, #teamcanon of #teamnikon?

#Team Canon natuurlijk. Canon kan wat Nikon.
Nee, dit is natuurlijk gekkigheid. Mijn eerste spiegelreflex was een Canon en daarna stap je niet makkelijk meer over vanwege de objectieven die je al hebt aangeschaft. Er is geen foute keus wat Canon of Nikon betreft. Als je zelf twijfelt welk merk je moet nemen, ga naar een fotozaak die beide merken verkoopt. Een goede verkoper laat je de camera’s vasthouden. Vraag of je ze uit mag proberen en kijk welk het lekkerst in de hand ligt.

Je kunt Daniël volgen op FacebookInstagram en Twitter

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!